Gojira, While She Sleeps και Lacuna Coil: ανταπόκριση

Το Release Athens Festival φιλοξένησε μια εντυπωσιακή metal βραδιά στην Πλατεία Νερού, στα τέλη Ιουλίου, με τις εμφανίσεις των Lacuna Coil, While She Sleeps και Gojira να προσφέρουν ένα μουσικό ταξίδι από το gothic rock μέχρι το τεχνικό modern metal.

Οι Lacuna Coil άρχισαν δυναμικά, με τους Andrea Ferro και Cristina Scabbia να ερμηνεύουν κομμάτια όπως «Heaven’s a Lie», «Trip the Darkness» και την ιδιαίτερη live εκτέλεση του «Enjoy the Silence».

Η εμφάνιση τους γενικά ήταν πολύ δυνατή, παρά τις υψηλές θερμοκρασίες της και τον ήλιο που είχε όταν βγήκαν. Ο κόσμος λόγω της ζέστης άργησε λίγο να ανταποκριθεί, αλλά προς το τέλος του σετ τους που παίξανε πιο κλασικά τραγούδια η κατάσταση άλλαξε.

Υπήρξαν βέβαια λίγα παράπονα για τον ήχο στην εμφάνιση τους, στα πρώτα τραγούδια, όμως η αλήθεια είναι ότι στο σημείο που ήμουν δεν αντιλήφθηκα κάτι (ήμουν σχεδόν στο κάγκελο της σκηνής).

Στη συνέχεια, οι While She Sleeps, εκπρόσωποι του βρετανικού metalcore, ανέβασαν την ένταση. Ο Lawrence Taylor μαζί με τους Sean Long και την υπόλοιπη μπάντα εκτέλεσαν τραγούδια όπως «Four Walls» και «Sleeps Society», προκαλώντας κυριολεκτικά χαμό, με crowdsurf και mosh pit το ένα μετά το άλλο.

Προσωπικά είναι ένα συγκρότημα που δεν έχω ακούσει ιδιαίτερα. Όχι επειδή δε μου αρέσει, απλώς έτυχε. Και χθες οι Βρετανοί με κάνανε να το μετανιώσω αυτό, αφού η παρουσία τους ήταν πραγματικά απίστευτη.

Κάνανε και οι ίδιοι crowdurfing, ενώ ο κιθαρίστας τους σε κάποιο σημείο έπαιζε μουσική μέσα στο κέντρο ενός moshpit.

Σίγουρα είναι ένα συγκρότημα που θα μπορούσε να είναι και headliners σε κάποια μέρα του Release – και κάτι μου λέει ότι θα δούμε κάτι τέτοιο τα επόμενα χρόνια.

Η κορυφαία στιγμή της βραδιάς ήρθε αργότερα, με τους Gojira, που επέστρεψαν στην Αθήνα για πρώτη φορά μετά το 2017. Η αλήθεια είναι ότι εγώ τους είχα δει τελευταία φορά το 2011.

Το συγκρότημα, πιο ώριμο και δεμένο από ποτέ, μας προσέφερε ένα καταιγισμό από τις μεγαλύτερες τους επιτυχίες, συνδυασμένες με άψογη σκηνική παρουσία, επικοινωνία με το κοινό, αλλά και τη σκηνή που ήταν ειδικά διαμορφωμένη για το set τους.

Άνοιξαν με «Only Pain», «The Axe» και «Backbone», συνέχισαν με «Stranded», «Flying Whales», «Silvera» και «Amazonia». Σε όλη τους την εμφάνιση, πραγματικά δεν βρήκα ούτε ένα ψεγάδι.

Έπαιξαν μάλιστα και το From the Sky, το οποίο είχαν να παίξουν αρκετά χρόνια. Πριν την εκτέλεση του κομματιού, ο drummer Mario Duplantier έκανε παιχνίδι με το κοινό, κρατώντας χαρτόνια που έγραφαν στα Ελληνικά για πόση ώρα να παίξει δίκαση. Και τελικά, για 5 ολόκληρα λεπτά που κράτησε το κομμάτι, ο Mario δεν σταμάτησε καθόλου να μας βομβαρδίζει.

Το συγκρότημα δεν παρέλειψε να παίξει και το Mea Culpa, το κομμάτι δηλαδή που έπαιξαν και στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων.

Μία ενδιαφέρουσα μουσική προσθήκη ήταν η ζωντανή εκτέλεση της διασκευής «Under the Sun/Every Day Comes and Goes» των Black Sabbath. Η μπάντα είχε κάνει πρώτη εμφάνιση αυτής της διασκευής πριν λίγες μέρες στο Birmingham και επανέλαβε την εκτέλεση στην Πλατεία Νερού — μια επιλογή που συνδύασε το κλασικό Sabbath riff με τη χαρακτηριστική προσέγγιση των Gojira.

Το κλείσιμο του set τους σφραγίστηκε από τη διασκευή του «Territory» των Sepultura, σε συνεργασία με τον frontman των Machine Head, Robb Flynn. Πριν την έναρξη, το κοινό τραγούδησε στον Flynn τραγούδια γενεθλίων στα αγγλικά και στα ελληνικά, καθώς βρισκόταν στην Αθήνα για να γιορτάσει τα γενέθλιά του. Η κοινή τους εμφάνιση είναι νομίζω κάτι που θα συζητάμε για αρκετό καιρό.